Feidhm Brathadóir Gáis i dTimpeallacht Mianaigh
1. Aonocsaíd charbóin: Tá sé gan dath, gan blas agus gan bholadh, agus ní bhraitheann an gcorp an duine go héasca. Ní hamháin go bhféadfadh sé nimhiú agus bás a chur faoi deara i dtréimhse ghearr ama, ach is féidir é a dhó agus a chur faoi deara pléascadh i gcás dóiteáin.
2. Dé-ocsaíd nítrigine: gás an-tocsaineach atá díobhálach don chorp daonna.
3. Suilfíd hidrigine: gás gan dath, beagán milis a bhfuil boladh cosúil le huibheacha lofa, tá sé an-éasca damáiste a dhéanamh do shúile agus do sheicní múcasacha an chórais riospráide, agus nimhíonn sé an fhuil. I gcás dóiteáin, beidh sé ina chúis le dócháin agus pléascadh tromchúiseach. imoibriú.
4. Dé-ocsaíd sulfair: gás gan dath le blas láidir sulfarach agus géar. Tar éis don chorp daonna méid mór dé-ocsaíd sulfair a ionanálú, spreagfaidh sé agus pairilis cealla agus fíocháin an chonair riospráide uachtarach.
5. Bithghás: Is é an t-ainm ceimiceach meatán, atá gan dath agus gan bholadh, agus is é an príomh-chomhpháirt de ghás nádúrtha freisin. Toisc go bhfuil a thoirt níos éadroime ná ocsaigin, carnann sé go minic os cionn an tobair, rud a laghdóidh an t-ábhar ocsaigine agus go n-éireoidh an corp daonna suffocate agus bás. Is é an rud is mó scanrúil ná nuair a sháraíonn an tiúchan na luachanna teorann uachtaracha agus íochtaracha, beidh sé ina chúis le pléascach.
