1: Teocht mhór
Cé gur cheart go n-oibreodh an chuid is mó de hygrometers go mín ag "gnáth-theocht" laistigh, tá gá le hygrometer a chuirtear ar bun go sonrach chun teochtaí faoi reo nó teocht os cionn an fhiuchphointe uisce a sheasamh. Mar shampla, tosóidh teirmea-hygrometer atá faoi lé teochtaí faoi bhun -4 céim F nó os cionn 140 céim F ag tabhairt léamha bréagacha ar ais.
Ní hamháin go ndéanfaidh hygrometers teocht ard nó íseal nach bhfuil deartha go sonrach le haghaidh teochtaí foircneacha ar feadh tréimhsí fada ama díghrádú ar chruinneas léamha oibrithe adhmaid, ach déanfaidh siad damáiste marthanach do leictreonaic an mhéadair freisin, rud a fhágann go mbeidh siad neamhéifeachtach.
2: Nochtadh do thaise
Go híorónta, is féidir damáiste a dhéanamh don hygrometer má nochtar an iomarca taise ar feadh tréimhse fada. Is féidir leis an damáiste seo é féin a léiriú ar roinnt bealaí, mar shampla creimeadh ar ghnéithe teagmhála an hygrometer (cosúil le bioráin méadar bioráin) nó teip ar chuaird inmheánach an mhéadair féin.
Is féidir le haon duine a chuir fón i linn snámha nó i gcorp uisce eile a rá leat nach n-éiríonn go maith le leictreonaic taise agus íogair. Mar sin féin, ní gá duit do leictreonaic a chur in uisce chun iad a nochtadh do taise iomarcach. Má fhágtar an méadar i dtimpeallacht fhliuch, mar shampla curtha i mála faoi éadaí oibre fliuch, is féidir damáiste a dhéanamh le himeacht ama, díreach mar a scaoiltear in uisce é.
