Conas thyristor déthreo a bhrath le multimeter?
Freagra: Is féidir leis an modh chun leictreoid an thyristor déthreoch a mheas le ilmhéadar R × 1 an cumas spreagtha a sheiceáil freisin.
(1) Déan an cuaille T2 a chinneadh: tá cuaille G an thyristor déthreomhar gar don cuaille T1 agus i bhfad ón cuaille T2. Dá bhrí sin, is beag an fhriotaíocht ar aghaidh agus ar ais idir G agus G-T1. Agus an fhriotaíocht idir dhá chos ar bith le R × 1 á thomhas, níl ach an fhriotaíocht idir G agus T1 íseal, agus níl ach na frithsheasmhachta dearfacha agus diúltacha ach na deich ω, agus na frithsheasmhachta dearfacha agus diúltacha idir T2-G agus T2-Tá T1 gan teorainn. Léiríonn sé seo má tá cos amháin agus an dá chos eile bac, caithfidh sé a bheith T2 cuaille. Ina theannta sin, is gnách go mbíonn an cuaille T2 den thyristor déthreorach TO-220-iata le pláta beag diomailt teasa, agus mar sin is féidir an cuaille T2 a chinneadh freisin.
(2) idirdhealú a dhéanamh idir cuaille G agus cuaille T1:
① Tar éis duit an cuaille T2 a aimsiú, glac leis ar dtús gurb é ceann amháin den dá chos atá fágtha ná an cuaille T1 agus gurb é an cuaille G an ceann eile.
② Ceangail an stylus dubh leis an cuaille T1 agus an stylus dearg leis an cuaille T2, agus tá an fhriotaíocht gan teorainn. Ansin gearrchiorcad T2 agus G le barr méadar dearg, agus cuir comhartha truicear diúltach le G cuaille. Ba cheart go mbeadh an luach friotaíochta thart ar 10 Ω, rud a chruthaíonn go bhfuil an feadán seolta, agus is é T1-T2 an treo seolta. Ansin déan barr peann an mhéadair dhearg a dhícheangal ón gcuaille G (ach tá sé fós ceangailte le T2). Mura n-athraítear an luach friotaíochta, cruthaíonn sé gur féidir leis an bhfeadán an stát seolta a choinneáil tar éis é a spreagadh.
(3) Ceangail an stylus dearg leis an cuaille T1 agus an stylus dubh leis an cuaille T2, ansin gearr-chuaird T2 agus G, agus cuir comhartha truicear dearfach leis an cuaille G, agus tá an luach friotaíochta fós thart ar 10 Ω. Mura n-athraítear an luach friotaíochta tar éis é a dhícheangal ón cuaille G, ciallaíonn sé gur féidir leis an bhfeadán an stát seolta a choinneáil sa treo T2-T1 tar éis é a bheith spreagtha, agus mar sin tá an t-airíonna truicear déthreo aige. Cruthaíonn sé seo go bhfuil an toimhde thuas ceart. Seachas sin, tá an toimhde ar neamhréir leis an staid iarbhír, agus is gá toimhde eile a dhéanamh agus an tomhas thuas a athdhéanamh. Ar ndóigh, sa phróiseas chun G agus T1 a aithint, déantar cumas spreagtha an thyristor déthreo a sheiceáil freisin. Má dhéantar é a thomhas de réir aon toimhde, ní féidir an thyristor déthreo a spreagadh chun iompar, rud a chruthaíonn go ndearnadh damáiste don fheadán. I gcás feadáin le 1 A, is féidir R×10 a úsáid freisin lena bhrath. Maidir le feadáin le 3A agus os a chionn, ba cheart R × 1 a roghnú, ar shlí eile, tá sé deacair an stát seolta a choinneáil.
