An bhfuil radaíocht leictreamaighnéadach ó bhunstáisiúin díobhálach do shláinte an duine
Sa lá atá inniu ann, déanfaimid tóir ar eolas faoi radaíocht leictreamaighnéadach. Tríd an alt seo, tá súil agam cabhrú le gach duine radaíocht leictreamaighnéadach a thuiscint níos fearr agus iad féin a chosaint níos fearr.
Nuair a dhéanaimid labhairt faoi thonnta leictreamaighnéadacha, dírímid níos mó ar an méid áise a thug siad dár saol, go háirithe i ré 5G, áit a bhfuil gach rud idirnasctha. Is iad ár bhfóin, ríomhairí, iPads, agus uaireadóirí leanaí na samplaí is fearr d'fheidhmchláir tonnta leictreamaighnéadacha agus an tonn leictreamaighnéadach is gaire dúinn. Ach nuair a thugann muid dtonnta leictreamaighnéadacha ainm difriúil, b'fhéidir go mbraitheann gach duine míchompordach. Go deimhin, is cineál radaíochta leictreamaighnéadach iad tonnta leictreamaighnéadacha. Tá an téarma radaíocht thar a bheith tarraingteach don tsúil, agus caithfidh mic léinn a d’fhéach ar an dráma Meiriceánach Chernobyl a bheith scanraithe faoin dochar ollmhór a thugann radaíocht núicléach do dhaoine.
Is féidir radaíocht leictreamaighnéadach a roinnt ina dhá chineál: radaíocht ianaíoch agus radaíocht neamh-ianaithe. Go ginearálta, cuimsíonn radaíocht leictreamaighnéadach raon minicíochta leathan agus dáileadh leathan tonnfhad, ó roinnt deich méadar de radaíocht na tonnta fada go gathanna gáma nach bhfuil ach cúpla nanaiméadar acu. Áirítear leis seo tonnta raidió agus micreathonnta a úsáidtear i gcraoltóireacht teilifíse agus cumarsáid gan sreang, chomh maith le ultraivialait, infridhearg, solas infheicthe, X-ghathanna, gáma-ghathanna, agus mar sin de. Ní féidir le radaíocht neamh-ianaíoch leictreoin a scaradh ó adaimh ruda agus ní athraíonn sí struchtúr móilíneach an ruda, agus is féidir le radaíocht ianaíoch leictreoin a scaradh ó adaimh ruda, struchtúr móilíneach an ruda a athrú, agus damáiste a dhéanamh go díreach do chealla. in ábhar orgánach. Mar shampla, is radaíocht ianaíoch iad radaíocht ultraivialait, X-ghathanna, agus gáma-ghathanna. Ar ámharaí an tsaoil, is iad na tonnta raidió agus an solas infheicthe is mó a nochtar dúinn inár saol laethúil ná radaíocht neamh-ianaithe, rud a dhéanann níos lú dochar do chorp an duine. Ach ní féidir linn súil dall a iompú.
Dochair don chóras cardashoithíoch
Tá Braun et al. nocht oibrithe deonacha daonna do RF-EMW agus thuairiscigh siad brú fola ardaithe (systolic agus diastólach) ag 900 MHz ar feadh 35 nóiméad ina dturgnamh i 1998. Méadaíonn brú fola 5 céim 10 mmHg, in éineacht le laghdú suntasach ar perfusion ribeach mar gheall ar ídiú soithíoch.
Díobhálacha a chodladh
Sa turgnamh a rinne Hu Bo et al. i 2000, cé nach bhfuarthas aon athruithe suntasacha ar cháilíocht codlata, mhéadaigh nochtadh do radaíocht leictreamaighnéadach 900MHz ar feadh 30 nóiméad go suntasach an t-am a thóg sé titim ina chodladh, rud a d'eascair insomnia le himeacht ama.
Méadú ar an dóchúlacht go dtarlóidh ailse
Tá acmhainneacht charcanaigineach na radaíochta fón póca ar cheann de na gnéithe is contrártha i staidéir éagsúla a rinneadh. D’fhonn feasacht an phobail a ardú go bhféadfadh ailse a bheith mar thoradh ar nochtadh fón póca, dúirt Hardell et al. (2006) staidéar bunaithe ar cheistneoirí eipidéimeolaíochta agus bhain sé de thátal as go léiríonn astrocytoma (grád III-IV) agus néaróma fuaime comhghaol dearfach le húsáid fón póca.
