Teicnící Tomhais le haghaidh Ilmhéadar Analógach
1. Cainteoirí tástála, cluasáin, agus micreafóin dinimiciúla: Bain úsáid as modh R × 1 Ω, ceangail taiscéalaí amháin le foirceann amháin, agus déan teagmháil leis an taiscéalaí eile go dtí an taobh eile. Faoi imthosca gnáth, astófar fuaim "cliceáil" briosc. Mura ndéanann sé fuaim, ciallaíonn sé go bhfuil an corn briste. Má tá an fhuaim beag agus géar, ciallaíonn sé go bhfuil fadhb ann maidir leis an gcorna a ghlanadh agus ní féidir é a úsáid. Go ginearálta tá trí mhodh ann, a thabharfaimid isteach go mion thíos.
Modh 1: I gcás méadair gan soicéid tomhais hFE nó le haghaidh feadáin atá ró-mhór le cur isteach i soicéid, is féidir an modh seo a úsáid: le haghaidh feadáin NPN, déan an cuaille b- a thomhas ar dtús (cibé an feadán NPN nó PNP é an feadán agus go bhfuil a bioráin b-éasca le tomhas, ceart? ) Cuir an t-uaireadóir sa raon R × 1k, glac leis nach bhfuil an t-uaireadóir sa raon R × 1k cúramach le ceangal a dhéanamh. déan teagmháil le barr nó bioráin an tóireadóir dearg le do lámh), agus ceangail an taiscéalaí dubh leis an cuaille c measta. Ag an am céanna, pinch barr agus bioráin an uaireadóra le do mhéara, tóg an feadán suas, agus bain úsáid as do theanga chun an cuaille b a lick. Seiceáil gur chóir go mbeadh diall áirithe ag an bpointeoir ar an gceann faire. Má nascann tú na tóireadóirí i gceart, beidh diall an pointeoir níos mó. Má nascann tú iad go mícheart, beidh diall an pointeoir níos lú. Tá an difríocht an-soiléir. Ar ndóigh, nuair a dhéantar tomhas, ní mór na tóireadóirí a mhalartú faoi dhó chun na léamha a chur i gcomparáid sula ndéantar breithiúnas deiridh. Tá an modh seo infheidhme maidir le gach cruth trasraitheoirí agus tá sé áisiúil agus praiticiúil. Bunaithe ar aimplitiúid sraonadh an phointeora, is féidir cumas aimplithe an fheadáin a mheas freisin, ar ndóigh, tá sé seo bunaithe ar thaithí.
Modh 2: Maidir le méadar pointeoir le soicéad hFE trasraitheora tomhais, déan an cuaille b- a thomhas ar dtús, ansin cuir an trasraitheoir isteach sa soicéad ar toil (ar ndóigh, is féidir an cuaille b- a chur isteach go cruinn), tomhas an luach hFE, agus ansin cas an trasraitheoir bun os cionn agus tomhas arís. Déantar an luach hFE níos mó a thomhas uair amháin, agus tá suíomh ionsáite gach bioráin ceart.
An tríú modh: Ar dtús, cinntigh cineál NPN nó PNP an trasraitheora agus a b-cuaille, ansin cuir an méadar sa raon R × 10k Ω. I gcás trasraitheoirí NPN, nuair a bhíonn an taiscéalaí dubh ceangailte leis an e-cuaille agus an taiscéalaí dearg ceangailte leis an cuaille c-d’fhéadfadh go mbeadh diall áirithe sa tsnáthaid. Maidir le trasraitheoirí PNP, nuair a bhíonn an taiscéalaí dubh ceangailte leis an cuaille c- agus an taiscéalaí dearg ceangailte leis an e-cuaille, d’fhéadfadh go mbeadh diall áirithe sa tsnáthaid, agus vice versa, ní bheidh aon diall ann. Is féidir leis seo cuaillí c agus e an trasraitheora a chinneadh freisin.
Ní féidir an tríú modh a úsáid le haghaidh píopaí ardbhrú resistant. Tugtar faoi deara go speisialta anseo.
