Molann fisiceoirí bealach nua chun radaíocht infridhearg a bhrath
Le déanaí, mhol fisiceoirí ag an Institiúid Teicneolaíochta Chónaidhme i Lausanne (EPFL) modh nua chun radaíocht infridhearg a bhrath, atá an-íogair agus is féidir fiú comharthaí aonair fótóin a bhrath. Réiteach nanascála bunaithe ar ardán optomechanics móilíneach chun fótóin terahertz agus lár-infridhearg (MIR) a thiontú go dtí an banna infheicthe-infridhearg (VIS-NIR) agus chun torann a chur leo ag baint úsáide as samhail chandamach iomlán agus rinneadh anailís mhionsonraithe ar éifeachtúlacht chomhshó. . Foilsíodh an taighde dar teideal "Ardán móilíneach le haghaidh comhshó minicíochta ag an leibhéal aon fhótóin" in physics.optics, agus is é seoladh an pháipéir: https://arxiv.org/abs/1910.11395v1.
Nuair a bhíonn ceamaraí gréasáin nó ceamaraí fón póca á n-úsáid againn, feicimid cumhacht na mbraiteoirí saor, dlúth a forbraíodh le blianta beaga anuas don réigiún infheicthe den speictream leictreamaighnéadach. I gcodarsnacht leis sin, tá trealamh casta agus costasach ag teastáil chun radaíocht íseal-minicíochta atá dofheicthe don tsúil nocht, amhail radaíocht lár-infridhearg agus i bhfad-infridhearg a bhrath. Níl braiteoirí le haghaidh aitheantais mhóilíneach agus íomháú radaíochta teasa a astaítear go nádúrtha ag an gcorp daonna ar fáil go forleathan fós mar gheall ar easpa teicneolaíochta dlúth. Mar sin, d’fhéadfadh tionchar ollmhór a bheith ag cinn nua coincheapúla sa réimse seo ar ár saol laethúil. Is dúshlán teicniúil tromchúiseach fós é braiteadh díreach fótóin aonair le tonnfhaid níos mó ná 2 mhicriméadar faoi choinníollacha comhthimpeallacha.
Faoi láthair is é an teicníocht is mó tóir chun radaíocht infridhearg lár-go-fad a bhrath ná an micreabholiméadar, atá comhdhéanta de raon teirmiméadair bheaga a thomhaiseann an teas a ghineann an radaíocht ionsúite. Tá roinnt teorainneacha ag brathadóirí den sórt sin, go háirithe amanna freagartha mall agus an neamhábaltacht comharthaí radaíochta lag a bhrath.
Tá modh braite nua molta ag foireann EPFL faoi stiúir Christophe Galland agus Tobias Kippenberg a leanann cosán iomlán difriúil: an radaíocht dofheicthe a thiontú go solas infheicthe ar dtús agus ansin é a bhrath le teicneolaíochtaí atá ann cheana féin. Ag croílár an choincheapa nua seo tá nanastruchtúir mhiotail-mhóilíneacha hibrideacha. Déantar an miotail a mhodhnú chun radaíocht infridhearg a dhíriú ar na móilíní, rud a fhágann go bhfuil siad ag creathadh. Ansin déantar fuinneamh na móilíní creathadh a thiontú ina radaíocht arís, ach an uair seo mar solas infheicthe. Baineann an nanastruchtúr hibrideach seo, atá deartha i gcomhar le Diego Martin-Cano (Institiúid Max Planck le haghaidh Solas, Erlangen, an Ghearmáin), éifeachtúlachtaí comhshó ard amach agus na feistí á gcrapadh go méideanna i bhfad níos lú ná tonnfhad an tsolais infridhearg.
