Roinnt Prionsabail a bhaineann le Méadar Ocsaigin Tuaslagtha
Prionsabal:
1. Iodiméadracht: Is modh tagarmharcála é chun ocsaigin tuaslagtha in uisce a thomhas, ag baint úsáide as modhanna braite ceimiceacha le cruinneas ard tomhais. Tá sé ar cheann de na modhanna is luaithe a úsáidtear chun ocsaigin tuaslagtha a bhrath. Is é an prionsabal ná sulfáit mhangainéise agus iaidíd photaisiam alcaileach a chur leis an sampla uisce chun deascán hiodrocsaíd mangainéise a ghiniúint. Ag an bpointe seo, tá airíonna hiodrocsaíde mangainéise thar a bheith éagobhsaí, agus tuaslagann sé go tapa agus ocsaídíonn sé le huisce chun ocsaíd mangainéise mangainéise a fhoirmiú. Cuirtear aigéad sulfarach tiubhaithe leis chun an ocsaigin tuaslagtha in éineacht (i bhfoirm MnMnO3) a imoibriú le hiaidíd photaisiam a chuirtear leis an tuaslagán chun iaidín a deascadh. Ansin, úsáidtear stáirse mar tháscaire chun an iaidín a scaoiltear a thoirtmheascadh le tiasulfáit sóidiam chun cion ocsaigine tuaslagtha a ríomh. Tá an modh seo oiriúnach do shamplaí éagsúla uisce a bhfuil tiúchan ocsaigine tuaslagtha acu ar mó iad ná 0.2mg/L agus níos lú ná dhá uair saturation ocsaigine (thart ar 20mg/L). Nuair a fhéadfaidh nítrít, iain iarainn, agus clóirín saor in aisce a bheith san uisce, féadfaidh sé cur isteach ar an gcinneadh.
2. Modh tomhais reatha (Leictreoid ocsaigin tuaslagtha Clark) Cinneann an modh tomhais reatha ábhar ocsaigin tuaslagtha (DO) in uisce bunaithe ar an ráta idirleata ocsaigin mhóilíneach tríd an scannán. Ní féidir leis an scannán tanaí leictreoid ocsaigine tuaslagtha ach dul tríd an ngás agus an ocsaigin sa ghás a idirleathadh isteach sa leictrilít, ag déanamh imoibriú laghdaithe láithreach ar an gcatóid (leictreoid dhearfach): tarlaíonn imoibriú ocsaídiúcháin ar an anóid (leictreoid dhiúltach), mar shampla an leictreoid airgid clóiríd airgid: tá luas tomhais an mhodha tomhais reatha níos tapúla ná an modh tomhais iaidín, tá an oibríocht simplí, agus tá an cur isteach níos lú (gan tionchar ag dath, moirtiúlacht, agus cur isteach ar shubstaintí sa toirtmheascadh ceimiceach modh an tsampla uisce), agus is féidir é a bhrath go huathoibríoch agus go leanúnach ar an suíomh. Mar sin féin, mar gheall ar a membrane tréscaoilteachta ocsaigine agus leictreoid a bheith seans maith le dul in aois, nuair a bhíonn substaintí cosúil le algaí, sulfides, carbónáití agus olaí sa sampla uisce, is féidir bac a chur ar an scannán tréscaoilteachta ocsaigine nó a mhilleadh. Is gá aird a thabhairt ar chosaint agus athsholáthar tráthúil toisc go mbraitheann sé ar an leictreoid féin. Éilíonn an tréith a bhaineann le tiúchan ocsaigine a thomhas trí imoibrithe redox a dhéanamh faoi ghníomhaíocht ocsaigine go n-éilíonn tomhaltas ocsaigine le linn an phróisis tomhais, Mar sin, le linn an phróisis tomhais, ba cheart an sampla a chorraí go leanúnach, le ceanglas luais ghinearálta ar a laghad {{1} }.3m/s, agus is gá an leictrilít a athsholáthar go rialta, rud a chuireann teorainn lena chruinneas tomhais agus am freagartha de bharr fachtóirí idirleata. Tá an taiscéalaí braiteoir taise, feadán téimh leictreach cruach dhosmálta, braiteoir PT100, comhla leictreamaighnéadach sreabhadh, téitheoir alúmanam teilgthe, agus coil téimh teoranta go léir.
3. Tá cinneadh an mhodh múchta fluaraiseachta bunaithe ar phrionsabal an éifeacht múchadh atá ag móilíní ocsaigine ar shubstaintí fluaraiseacha. Is gá freisin ionstraim ocsaigine tuaslagtha oiriúnach a roghnú de réir riachtanais an réiteach samplach.
