Feola a Thástáil le Tástálaí pH
Úsáidtear luach pH na feola mar innéacs braite le haghaidh braite feola, agus ba cheart fadhbanna sonracha a anailísiú go mion.
(1) Má tá ainmhí ró-tuirse, lag nó tinn roimh marú, tá a thomhaltas fuinnimh ró-mhór roimh bhás, is lú an glycogen muscle a stóráiltear sa muscle, agus tá an méid aigéid lachtaigh carntha sa muscle tar éis an mharaithe faoi cheangal. a bheith níos ísle. Tá pH níos airde ag feoil úr.
(2) Tá céim agus modh cóireála fuar feola difriúil, a dhéanann difear freisin d'athrú luach pH feola. Mar shampla, tá pH de 5.8 go 6.4 ag feoil úr cuisnithe, tá pH de 6.0 go 6.5 ag feoil reoite, agus tá pH 0.2 níos airde ag feoil reoite mear-reoite ná mar atá reoite go mall. feoil.
(3) Bíonn tionchar freisin ag próisis éagsúla millte agus dianscaoilte ar luach pH na feola. Mar shampla, uaireanta, comhcheanglaíonn an amóinia a tháirgtear le linn milleadh agus lobhadh baictéarach le táirgí eile chun salainn a fhoirmiú, go gcailltear an cumas aigéid a neodrú, nó uaireanta milltear feoil millte. Le linn an phróisis, carntar líon mór aigéid orgánacha nó roinnt feola ainmhithe ghalraithe, agus is é an toradh atá air ná go bhfuil luach pH na feola cosúil le gnáthfheoil úr. Léiríonn na cásanna seo go léir nach féidir luach pH a úsáid mar chritéar chun úire feola a mheas.
