Is uirlis láimhe é stáisiún sádrála a úsáidtear go coitianta i bpróisis sádrála leictreonacha chun dhá phíosa oibre a tháthú le chéile trí theas a chur i bhfeidhm ar an sádróir (dá ngairtear sreang stáin de ghnáth), rud a fhágann go leá.
Stáisiún sádrála taispeána digiteach
Stáisiún sádrála taispeána digiteach
Chun an comhshaol a chosaint, chuir tíortha cosc ar úsáid sreanga sádrála ina bhfuil luaidhe, rud a ardaíonn an teocht sádrála toisc go bhfuil pointe leá na sreanga stáin saor ó luaidhe níos airde ná mar a bhíonn sreanga stáin luaidhe. Maidir le cúiteamh teocht an stáisiúin sádrála, tá ceanglais níos airde ann maidir le luas aisghabhála teasa agus teochta. Is táscaire tábhachtach é an luas aisghabhála teasa agus teochta chun an éifeachtacht táirgthe a chinneadh. Dá bhrí sin, braitheann rogha stáisiún sádrála maith ar a chumas rialaithe teochta. Is é seo an bhearna ollmhór le iarann sádrála traidisiúnta.
Tá go leor bealaí ann chun teocht a rialú, ach is é ceann de na cinn is simplí ná rialú cumhachta inchoigeartaithe, áit a rialaíonn an stáisiún sádrála an teocht trí theas a aistriú go tapa chuig an bpíosa oibre tríd an iarann sádrála. Modh eile ná teirmeastat a úsáid chun an teocht a rialú tríd an gcumhacht a chasadh air nó as. Tá réiteach níos airde ann freisin, a úsáideann sliseanna comhtháite chun teocht an tip iarainn sádrála a bhrath, agus ansin cumhacht an teirmeastat a choigeartú chun an teocht a rialú. Nuair a bhíonn teocht an rinn iarainn sádrála níos ísle ná an teocht atá leagtha síos, cuirtear an t-óstach ar siúl, agus soláthraítear an chumhacht don teirmeastat chun teas a chur suas. Nuair a bhíonn teocht an rinn iarainn sádrála níos airde ná an teocht réamhshocraithe, déantar an t-óstach a mhúchadh agus stopann sé an téamh.
