An teoiric bhunúsach de teirmiméadar infridhearg
I 1672, fuarthas amach go bhfuil solas na gréine (solas bán) comhdhéanta de sholas dathanna éagsúla. Ag an am céanna, rinne Newton an chonclúid go bhfuil solas monacrómatach níos simplí sa nádúr ná solas bán. Bain úsáid as priosma dichroic chun solas na gréine (solas bán) a dhianscaoileadh i soilse monacrómatacha de dhearg, oráiste, buí, glas, gorm, gorm, corcra, etc. I 1800, d'aimsigh fisiceoir na Breataine FW Huxel gathanna infridhearg nuair a rinne sé staidéar ar shoilse daite éagsúla dearcadh teirmeach. Nuair a bhí sé ag déanamh staidéir ar theas dathanna éagsúla an tsolais, chuir sé bac ar fhuinneog an tseomra dorcha d'aon ghnó le pláta dorcha, agus d'oscail sé poll dronuilleogach sa phláta, agus suiteáladh priosma scoilteoir bhíoma sa pholl.
Nuair a théann solas na gréine tríd an bpriosma, déantar é a dhianscaoileadh i mbannaí solais daite, agus úsáidtear teirmiméadar chun an teas atá i dathanna éagsúla sna bannaí solais a thomhas. Chun comparáid a dhéanamh leis an teocht chomhthimpeallach, d'úsáid Huxel roinnt teirmiméadair a cuireadh in aice leis an mbanda solais daite mar theirmiméadair chomparáideacha chun an teocht chomhthimpeallach a thomhas. Le linn an turgnaimh, d'aimsigh sé feiniméan aisteach de thaisme: bhí luach níos airde ag teirmiméadar a cuireadh lasmuigh den solas reddish ná teochtaí eile sa seomra. Tar éis triail agus earráid, tá an crios ardteochta seo mar a thugtar air leis an teas is mó suite i gcónaí lasmuigh den solas dearg ar imeall an bhanna solais. Mar sin d'fhógair sé, chomh maith le solas infheicthe, go bhfuil cineál "spreagadh" dofheicthe ag súile an duine ag an radaíocht a astaíonn an ghrian. Tá an "spreagthach" dofheicthe seo suite lasmuigh den solas dearg agus tugtar infridhearg air. Is cineál tonn leictreamaighnéadach é infridhearg, a bhfuil an bunúsach céanna aige le tonnta raidió agus solas infheicthe. Léim i dtuiscint an duine ar an dúlra is ea fionnachtain infridhearg, agus d’oscail sé bóthar leathan nua do thaighde, d’úsáid agus d’fhorbairt na teicneolaíochta infridhearg.
Tá tonnfhad na gathanna infridhearg idir 0.76 agus 100 μm. De réir an raon tonnfhad, is féidir é a roinnt ina cheithre chatagóir: in aice le infridhearg, lár-infridhearg, i bhfad-infridhearg, agus i bhfad-infridhearg. Is é a shuíomh i speictream leanúnach na dtonnta leictreamaighnéadacha an limistéar idir tonnta raidió agus solas infheicthe. Tá radaíocht infridhearg ar cheann de na radaíochta leictreamaighnéadacha is forleithne sa nádúr. Tá sé bunaithe ar an bhfíric go dtáirgfidh aon réad a ghluaiseachtaí neamhrialta móilíneacha agus adamhach féin i dtimpeallacht gnáth, agus fuinneamh infridhearg teirmeach a radiate go leanúnach. Dá dhian gluaiseacht na móilíní agus na n-adamh, is ea is mó fuinneamh na radaíochta, agus vice versa, is lú fuinneamh na radaíochta.
Radóidh rudaí le teocht os cionn náid gathanna infridhearg mar gheall ar a ngluaisne mhóilíneach féin. Tar éis an comhartha cumhachta radaithe ag an réad a thiontú ina chomhartha leictreach ag an brathadóir infridhearg, is féidir le comhartha aschuir an fheiste íomháithe insamhladh go hiomlán dáileadh spásúil teocht dromchla an ruda scanta ceann ar cheann, arna phróiseáil ag an gcóras leictreonach, agus a tharchur chuig an scáileán taispeána chun íomhá teirmeach a fhreagraíonn do dháileadh teirmeach an dromchla ruda a fháil. Ag baint úsáide as an modh seo, is féidir íomháú fad-achair teirmeach stáit íomháithe agus tomhas teochta an sprioc a bhaint amach agus anailís agus breitheamh a dhéanamh.
